RSS

Brief aan een mentor na 2 jaar VMBO

13 Jun

Ik stuurde gisteren een brief aan mijn mentor. Hij gaat er mee stoppen, dat lesgeven. Vandaag hoorde ik dat ik geslaagd was. De brief gaat deels over mijn ‘#vmbolyfe’ en over hoe ik die ervaren heb, maar ook over Beethoven.

Hoi,

Het moet vreemd zijn een periode als een schoolcarriere af te sluiten. Een vreemd besef van begin en slot, eindigheid. Voor mij geldt hetzelfde; de dagen van vmbo liggen achter mij.
De aaneenschakeling van nachten doorhalen, ergernissen gevolgd door kritiek en een -misplaatst- gevoel van superieuriteit. Het is voorbij.

Beethoven noemde de laatste beweging in zijn laatste compositie ‘es muss sein’. Hij wist hoe het zat in de wereld.
Het is voorbij, maar es muss sein. Voorbij de dagen van psycho-analyses over moderne cultuur onder monotone les, sociale constructies doorgronden en genoegen nemen met simpelweg een 7 als je er toch geen zin in had. Alles kon en mocht al die tijd zwart-wit zijn, maar dat was niet wat ik er van wilde maken. En het is nu voorbij zonder dat ik er zeker van ben hoe het ging. Was het een blamage zoveel tijd te verdoen? Heb ik de ruimte benut die ik hiermee in de schoot geworpen kreeg? Uiteindelijk kan ik volgens mij zeggen dat ik wel degelijk iets heb bereikt op vmbo. Naast de hoeveelheid tijd die ik had om mijn journalistieke aspiraties te achtervolgen heb ik geleerd het bestaan te accepteren omdat het soms moet zijn. Existentialisme is een leugen als je daar voor kiest. Ik koos overduidelijk voor het inkleuren van mijn dagen met ideeën en gesprekken. Vmbo stak een mes in mijn interlect en zorgde daardoor juist voor diens opmars. Geen creatie zonder destructie. Het was dus ook fijn de richtingloosheid van vmbo te omarmen en sommige dagen niets anders te doen dan te lachen om de ironie van de werkelijkheid. Op andere dagen wakkerde vmbo die leegtes met de eerdergenoemde gevoelens van superieuriteit: ik wilde grenzen verleggen. Het manifesteerde zich in een aantal dingen die nu op mijn cv passen. Ik ben gaan freelancen voor Vice Magazine (een losgeslagen wilde droom voor mij), heb een column gehad in de krant van het Foam museum en heb talloze online opinieblogs gevuld met mijn gedachten. Es muss sein.

Nu lig ik in bed naast mijn vriendinnetje die naar de unie gaat en zie ik op tegen het leven op havo (een flinke tegenvaller 2 jaar lang) maar oké… es muss sein.
Ik zal zien hoe het mij vergaat en ik hoop dat u al met al tevreden bent over uw periode als mentor en docent. Derhalve hoop ik ook dat mijn eigenzinnigheid niet erger tot last is geweest dan overige puberale rebellie die op vmbo te vinden valt.

Daar was ooit een sterfbed. Beethoven was doodziek. Wist dat het voorbij zou zijn. En Beethoven zijn laatste woorden waren: “Klap mijn vrienden, de show is voorbij.”
Daarmee wilde ik graag eindigen.
De show is voorbij. Es muss sein.

-Cesar Majorana

 

Foto hierboven door Ian Wang.

 
2 reacties

Geplaatst door op juni 13, 2012 in Blogs

 

Tags: , ,

2 Reacties op “Brief aan een mentor na 2 jaar VMBO

  1. Tim Glaser

    juni 13, 2012 at 18:11

    That shit.. amazing

     
  2. Niels de Vries

    september 26, 2012 at 21:04

    Dag Cesar,

    Wat een énige brief zeg! Ik ben nu wel heel erg benieuwd wat je zoal voor Vice geschreven hebt; het is ook één van mijn favoriete bladen!

    Groeten,

    Niels de Vries

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: